Częsty i intensywny krzyk może zwiększać napięcie dziecka, osłabiać jego poczucie bezpieczeństwa i utrudniać mu naukę spokojnego reagowania. Dzieci uczą się regulowania emocji również przez obserwowanie dorosłych.

Jednocześnie pojedynczy trudny moment nie przekreśla całej Waszej relacji. Duże znaczenie ma również to, co wydarzy się później.

Możesz wrócić do dziecka, przeprosić, nazwać swoją reakcję i spokojnie porozmawiać o tym, co się wydarzyło. Taka naprawa pokazuje dziecku, że nawet po trudnej sytuacji można odbudować bliskość.

Poczucie winy nie musi być wyrokiem. Może stać się sygnałem, że potrzebujesz większego wsparcia i chcesz reagować inaczej.

Pierwszym krokiem jest zauważanie sygnałów narastającego napięcia, zanim zamieni się ono w krzyk.

Mogą to być między innymi:

• przyspieszony oddech,
• napięcie w szczęce lub ramionach,
• poczucie gorąca,
• powtarzająca się myśl „już nie wytrzymam”,
• coraz ostrzejszy ton głosu.

Pomaga regularna praca nad obniżaniem codziennego stresu, rozpoznawaniem własnych granic i przygotowaniem prostych sposobów reagowania na trudne sytuacje.

Trening cierpliwości w Open Tales prowadzi Cię przez te obszary w formie krótkich nagrań audio.

Nie. Celem nie jest perfekcja ani całkowite wyeliminowanie każdej trudnej reakcji.

Chodzi o to, abyś wcześniej zauważała swoje napięcie, rzadziej reagowała impulsywnie i szybciej wracała do spokojnego kontaktu z dzieckiem.

Zmiana zwykle odbywa się stopniowo, a nie po jednym nagraniu.

Najpierw daj sobie chwilę na uspokojenie. Następnie wróć do dziecka i nazwij to, co się wydarzyło, bez obarczania go odpowiedzialnością za Twój krzyk.

Możesz powiedzieć:

„Nakrzyczałam i nie powinnam była tak zareagować. Byłam bardzo zdenerwowana, ale to ja odpowiadam za sposób, w jaki do Ciebie mówię”.

Możesz też zapytać, jak dziecko się czuło, przytulić je, jeśli tego chce, i spokojnie wrócić do sytuacji, która wywołała konflikt.

Przeprosiny nie osłabiają Twojego autorytetu. Pokazują dziecku, jak bierze się odpowiedzialność za własne zachowanie.

Kiedy zauważysz, że napięcie rośnie, spróbuj zatrzymać się choćby na kilka sekund.

Możesz:

• zrobić wolny wydech,
• rozluźnić szczękę i ramiona,
• na chwilę odsunąć się od sytuacji, jeśli dziecko jest bezpieczne,
• powiedzieć: „Jestem bardzo zdenerwowana. Potrzebuję chwili”,
• wrócić do rozmowy, kiedy poczujesz, że możesz mówić spokojniej.

Nie chodzi o idealną reakcję. Nawet krótka pauza może pomóc Ci nie powiedzieć czegoś, czego później będziesz żałować.

Tak. Pierwsze 7 dni dostępu do aplikacji jest bezpłatne. Subskrypcję możesz anulować w dowolnym momencie.

Nagrania i materiały Open Tales powstają pod opieką merytoryczną Justyny Rokickiej, psychologa i certyfikowanej psychoterapeutki z ponad 15-letnim doświadczeniem.

Treści dla mam wspierają pracę nad napięciem, poczuciem winy i impulsywnymi reakcjami. Audiobajki pomagają dzieciom rozpoznawać emocje poprzez historie dopasowane do ich wieku i codziennych doświadczeń.

Tak. Zarówno treningi dla mam, jak i audiobajki dla dzieci możesz odtwarzać bez patrzenia na ekran, na przykład przed snem, w samochodzie lub przez domowy głośnik.

Aplikacja służy do wyboru i uruchomienia nagrania. Samo słuchanie nie wymaga skupiania wzroku na telefonie. Wybrane bajki są również dostępne w formie PDF.

Możliwość słuchania bez połączenia z internetem zależy od sposobu udostępnienia danego nagrania w aplikacji. Przed podróżą sprawdź, czy wybrane materiały możesz pobrać na urządzenie.

Warto poszukać profesjonalnego wsparcia, gdy wybuchy złości pojawiają się bardzo często, trudno Ci je zatrzymać lub napięcie utrzymuje się przez dłuższy czas.

Pomoc specjalisty może być szczególnie ważna, gdy:

• czujesz, że całkowicie tracisz kontrolę,
• w domu dochodzi do zachowań zagrażających dziecku lub innym osobom,
• przez dłuższy czas masz obniżony nastrój,
• poczucie winy, bezradność lub przeciążenie utrudniają Ci codzienne funkcjonowanie,
• sytuacja nie poprawia się mimo podejmowanych prób.

Open Tales może wspierać Cię w codziennej pracy nad spokojem i relacją z dzieckiem, ale nie zastępuje diagnozy, psychoterapii ani konsultacji ze specjalistą.